wyróżnienie

Długo już tu nie zaglądałam. Czas ostatni intensywny i trudny. Wiele pięknych chwil, ale też czas myślenia, że zostałam wsadzona na karuzelę bez pytania czy chcę i mimo wołania, że chcę już zejść, ktoś ciągle kręci tą karuzelą, raz szybciej raz wolniej, ale tak, że zejść z niej nie sposób...

W międzyczasie dostałam pierwsze moje wyróżnienie Liebster blog od Nutriji, za co serdecznie dziękuję.

Na zadane pytania odpowiadam, nie będę — przynajmniej na razie — nikogo nominować. Raz, że mam duże zaległości blogowe, a dwa, że większość blogów, na które zaglądam, takie wyróżnienia już otrzymały :). Po prostu jestem spóźniona :).

1. płatki z mlekiem czy z jogurtem?

— z jogurtem! Od pewnego czasu (podobno z wiekiem przestajemy produkować enzym, który pomaga nam trawić mleko, więc wygląda na to, że to normalne:) mleko jako takie toleruję tylko w kawie lub z miodem jako lekarstwo na przeziębienie (fantastycznie łagodzi napady kaszlu w środku nocy). W innych zestawach powoduje rewolucje żołądka. Mimo to w domu mam zawsze zapas mleka, bo wykorzystuje je do różnych potraw.

2. Śniadanie, czy kolacja?

— hm...  trudno powiedzieć, zależy od dnia. Jeśli muszę być na rano w pracy to o śniadaniu nie ma mowy, tylko kawa i potem wczesne drugie śniadanie w biurze. Kolacja — tak! Wieczorem zawsze siadam do stołu, tylko czasem to jest obiadokolacja, czasem kanapka i kubek herbaty, czasem pięknie zastawiony stół ze świecami, różnie po prostu.

3. Wakacje w górach, czy nad morzem?

— w górach!!! Nie pamiętam już kiedy byłam nad morzem i bardzo za nim nie tęsknię. Bez gór życia sobie nie wyobrażam latem, zimą, wiosną, jesienią, wszystko jedno...

4. Książka, czy film?
— książka zdecydowanie.

5. Samochodem, czy rowerem?

— Rowerem, kiedy się chcę zmęczyć, poczuć wiatr we włosach. Samochodem tylko szosą, kiedy po bokach pola, łąki i lasy, broń Boże po mieście :).

6. Ulubiona przyprawa?

— Nie mam pojęcia. Używam różne, jestem ostrożna w łączeniu — lubię wydobywać smaki, a nie zagłuszać. Dawniej napisałabym, że zioła prowansalskie — dodawałam do czego tylko się dało, ale dziś coraz rzadziej sięgam po mieszanki gotowe, wolę sama decydować co z czym łączę. Ostatnio też zaczynam się przekonywać do kminku, którego dawniej nie lubiłam.

7. Ulubiona zupa?

— lubię bardzo zupy krem, a ostatnio mam bzika na punkcie zupy rybno-pomidorowej (może nie długo uda mi się napisać coś więcej:)

8. Ciasto francuskie na słodko czy wytrawnie?
— wytrawnie.

9. Dobra myśl na początek dnia?
— Dzięki Ci Panie za poranek!

10. Ostatnio przeczytana książka?

— "MacDusia" Małgorzaty Musierowicz. Ale przy tej okazji polecę jeszcze "Pustynia. Spotykanie Boga w ciszy, samotności i modlitwie" Doherty de Catherine Hueck — czytałam prawie pół roku choć pozycja nie jest gruba, ale lekturze towarzyszyła wędrówka wgłąb siebie, co rusz wracałam do przeczytanych już akapitów.

11. Najpiękniejsze imię dla dziewczynki i najpiękniejsze imię dla chłopca?
— Hanna i Franciszek

Tyle o mnie. Mam nadzieję, że następny post powstanie w nie bardzo odległej przyszłości :). Dobrego wieczoru!

Czerwone korale jesienne

Takie jeszcze resztki jesiennego ciepłego słońca sprzed dwóch tygodni. Niestety coraz ciemniej i zimniej się robi :(.

Brak mi motywacji?

Chciałabym, żeby różne sprawy układały się w moim życiu inaczej, chciałabym być trochę bardziej być odporna i nie płakać z byle powodu. Chciałabym lepiej panować nad emocjami i nie wpadać tak łatwo w stan poddenerwowania, irytacji i paniki. Bardzo mnie to irytuje, że taka jestem, ale chyba nie pozostaje mi nic innego jak to zaakceptować. Im bardziej bowiem złoszczę się na siebie, tym trudniej o opanowanie. Czuję się zmęczona (jesienna melancholia?), mało mi się chce. Pozwalam więc sobie na odpoczynek i nic-nie-robienie, a potem mam do siebie żal, że czas przecieka mi przez palce. Jakoś nie mogę złapać równowagi.

Radość i energię dają mi nieformalne spotkania z przyjaciółmi. Szkoda, że w życiu trzeba jednak robić coś jeszcze :).

A tu obiecane zdjęcia jabłkowych słoików:

Jabłkowa spiżarnia

Ps. Czy ktoś lubi pić miętę słodzoną miodem? Ostatnio mi przyszedł do głowy taki pomysł i piję namiętnie :).

sobotnio, leniwie, jesiennie i ciepło

Wróciła ciepła jesień :). Pisałam już, że nie lubię wstawać późno w soboty. W ogóle nie lubię wstawać późno, mam potem zawsze poczucie zmarnowanego czasu. Czasem jednak trzeba — chyba — skoro organizm sam się tego domaga... Spałam dziś prawie do południa. Jak wstałam za oknem było słonecznie i ciepło. Wsiadłam na rower i odebrałam pocztę, po drodze zrobiłam część lżejszych sprawunków. Już wiem co chcę na prezent przed następnym sezonem rowerowym :) — marzy mi się kosz na rower, o  taki na przykład.

W moim domu królują jabłka.

Wpadam coraz bardziej w wir uczelniany, a czas w domu pochłaniają mi zebrane w ubiegły weekend jabłka. Wydaje mi się, że ich nie ubywa. Każde gotowanie jabłek do słoików kończy się wielkim lepieniem całej kuchni i mnie samej :).

Gotowanie musu :)

A tak prezentuje się krwawo okupiona dzika róża w mojej kuchni:

A niebawem może wreszcie uda mi się uwiecznić pełne słoiki :)

jesienny weekend

Weekend minął mi jak z bicza strzelił i jesiennie.

Poranki długie, ponure, zimne i mgliste tak bardzo, że z trudem wychodziłam z łóżka. W zasadzie jestem rannym ptaszkiem, ale takim co to raczej ze słońcem wstaje. Jak słońce zaczyna wschodzić później to i ja budzę się późno…

Sobotę zaczęłam więc późno jak na mnie. Lekko zła na samą siebie za to spanie wciągałam czym prędzej ubrania mrucząc pod nosem, że na pewno już kolejki w sklepach, że trzeba jednak było nastawić budzik. Nie lubię marnować soboty tkwiąc w sklepowych ogonkach i staram się zrobić zakupy zanim większość mieszkańców mojego miasta wyjdzie z domu. Wyszłam na dwór i ku mojemu zdumieniu na ulicy panowała cisza, było widać jak na dłoni, że większość mieszkańców jeszcze śpi… Ulice i chodniki były praktycznie puste, słońca ni widu ni słychu, a w powietrzu wilgoć przenikająca na wskroś… cieszyłam się z własnej zapobiegliwości w postaci nakrycia głowy i rękawiczek. Jednocześnie jakoś bardzo wyraźnie do mnie dotarło, że zima już wcale nie tak daleko.

Stąd decyzja wyciągnięcia z piwnicy pudeł z jesiennymi i zimowymi ubraniami. Przedpołudnie sobotnie spędziłam więc nie tylko na cotygodniowych porządkach, ale też wypakowywaniu ciepłych ciuchów i chowaniu letnich. Na obiad byliśmy u Rodziców, a po oczywiście obowiązkowy spacer po lesie. Jako dziecko miałam moment buntu przeciwko spacerom — wydawały mi się głupie, bo przecież nic się nie robi tylko idzie. Dziś każdą wolną chwilę najchętniej właśnie tak bym spędzała, idąc przed siebie, przyglądając się przyrodzie, wyszukując „cudów” i tego co może posłużyć za dekorację. Dziś na przykład przywlokłam gałąź polnej róży z czerwonymi owockami — okupiona ranami kłutymi (kolce!) pięknie teraz zdobi moją kuchnię.

Popołudnie niedzielne spędziliśmy zbierając jabłka u siostry mojego Taty. Od jutra trzeba będzie się wziąć za robienie musu do słoików i właściwie to nie mogę się już doczekać… kucharzenia, zapachu wypełniającego kuchnię. Może ktoś poszedłby za mnie do pracy, a ja zostanę tu przy tych jabłkach :)?!

Ciemno i cicho już, z radia sączy się muzyka, a ja jestem szczęśliwa dzięki chwilom zatrzymania, przyrodzie, która taka piękna, ludziom spotykanym każdego dnia, wbrew trudnościom i mimo wszystko. Czasem chciałabym, żeby czekanie bolało mniej, a czasem sobie myślę, że gdyby nie bolało to może nie umiałabym być tak szczęśliwa.

Dobrych snów a jutro dobrego i pięknego dnia!